Your Ad Here
Your Ad Here

Friday, January 15, 2010

சாமியாரின் காமவெறி – பாகம் 2

ரொம்ப அழகா இருக்கடீ கீர்த்தனா…! என்றேன் கொஞ்சம் பொறாமையோடு.

நீ மட்டும் என்னவாம் படு அமர்க்களமா இருக்க…! என்றாள் புன்னகைத்தபடி.

பின் பஸ்ஸை பிடித்து அமர்ந்ததும் ஏனோ ஒருவித பயம் மனதை கவ்வதவிப்போடு இருந்தேன். என்னடி ஆச்சி உனக்கு…? என்றாள். என்னமோதெறியலை பயமா இருக்கு, பேசாமல் அவரையும் கெஞ்சி அழைத்துவந்திருக்கலாமோனு தோனுது என்றேன்.

ஆமா…. அந்த ராட்ஷஸி பேச்சை கேட்காமல் மனுசன் நீ கூப்பிட்டதும் ஓடிவந்துவிடுவார் பார்…! எதுக்கு நீயும் பயந்து என்னையும் பயமுறுத்தர….! நாமஎன்ன கொலையா பண்ண போகிறோம் எல்லோரும் தினம் தினம் பண்ணும்பூஜை பரிகாரம்தானே பண்ணபோகிறோம் என சொல்ல மனம் நிம்மதியடைந்தது. பின் அலுவலக விஷயங்களை பேசிகொண்டே போனதில் இருவருமேகலகலப்பானோம்.

அந்த இடத்தை அடைந்த போது மணி எட்டாகியிருக்க, எப்படி குடிலுக்கு இந்தஇருட்டில் போவது என இருவரும் யோசித்தபடி பஸ்ஸில் இருந்து இறங்கஎங்களுக்கு ஆச்சர்யம் காத்திருந்தது, அந்த இளம் சாமியார் ரோட்டின் மறுபக்கம்நின்றுகொண்டிருப்பதை கண்டு நிம்மதியடைந்தோம்.

ரோட்டை கடந்து மறுபக்கம் சென்றதுமே எங்களை புன்னகையோடு
வாருங்கள் அம்மா…! உங்களை அழைத்துபோகவே ஸ்வாமிகள் என்னைஅனுப்பினார் என்றார். அதை கேட்டதுமே அவர் மேல் இருந்த நம்பிக்கைபலமடங்காக அதிகரித்தது.

எவ்வளவு நேரமாய் காத்திருக்கிறீர்கள் ….? என நான் கேட்க

சுமார் இரண்டு மணி நேரமாய் காத்திருக்கிறேன் அம்மா…! அதனால்எனக்கொன்றும் சிரமம் இருக்கவில்லை…! என்றார்.

அதைகேட்ட கீர்த்தனாவும் ஸ்வாமிகளை பற்றி என்னிடம் புகழ, அவளுக்கும்பலமடங்கு நம்பிக்கை வந்திருப்பதை புரிந்துகொண்டேன். குடிலை அடைந்ததும்அலுவலகத்தில் எங்கள் பெட்டிகளை வைத்துவிட்டு அமர்ந்திருக்கும்படி சொல்லிஉள்ளே சென்றுவிட, அன்று தோட்டவேலையாட்களும், அலுவலக ஊழியர்களும்பார்க்கவந்தவர்களும் என கூட்டமாய் கலகலப்பாய் இருந்த குடில் இன்றுயாருமின்றி அமைதியாய் இருந்தது. அதை போக்க எண்ணியோ ஆங்காங்கிருந்தஒலிபெருக்கியில் கடவுளின் ஸ்தோத்திரங்கள் ஒலித்துகொண்டிருந்தது.

சிறிது நேரம் கழித்து இளம் சாமியார் கையில் பெறிய பால் டம்ளர்களோடு வந்துஎங்களுக்கு கொடுத்துவிட்டுஸ்வாமிகள் தியனத்தில் இருக்கிறார் …! முடிந்ததும்பரிகாரத்தை ஆரம்பிப்பார் அதற்குள் நான் பூஜை பொருட்களை எடுத்துவைக்கிறேன் என்றபடி கிளம்பியவர் இங்கே அமர்ந்திருப்பது சிரமமாய் இருந்தால்உள்ளே வந்து அமர்ந்துகொள்ளலாம் என்றார். பாலை குடித்ததும்சரி வாடி உள்ளபோகலாம் ..என்றாள் கீர்த்தனா.

உள்ளே அன்றைய தினத்தைவிட மிகவும் மெல்லிய ஒளி இருக்க வாசனைதிறவியங்களின் புகை எங்கும் நிறைந்திருந்தது. இளம் சாமியார் எங்களைபார்த்து புன்னகைத்தபடி பொருட்களை எடுத்துவைத்து கொண்டிருந்தார். குடிலின்அமைப்பை இருவரும் பார்த்தபடி மெல்ல நடந்து உள்ளே நடுகுடிலை அடையஅங்கே அர்த்தானந்தா ஸ்வாமிகள் அன்றைக்கு பார்த்தது போலவே அமர்ந்துதியனத்தில் இருந்தார். பின்னால் ஓடிவந்த இளஞ்சாமியார் மெல்லிய குரலில்

மன்னிக்க வேண்டும் ….! ஸ்வாமிகள் தியனத்தில் இருக்கும் போது யாரும்உள்ளே போகக்கூடாது என்னைதான் கோபித்துகொள்வார்…! என்றார். உடன்இருவரும் வெளியே வந்துநாங்கள் அல்லவா மன்னிப்பு கேட்க வேண்டும்…! என்றோம். பரவாயில்லை அம்மா…! என்றவர் மீண்டும் தன் வேலையைதொடங்க இருவரும் ஒரு ஓரத்தில் அமர்ந்துகொண்டோம்.

சுமார் அரைமணி நேரம் கழித்து ஸ்வாமிகள் வெளியே வர, எழமுயன்ற எங்களைபரவாயில்லை குழந்தைகளே அமர்ந்திருங்கள் …! என சொலியபடி இளம்சாமியரிடம் சென்று பரிகாரம் பற்றிய ஏற்பாடுகளை மெல்லிய குரலில்கூறிவிட்டு அவர் சென்றுவிட, இவர் எங்களை அழைத்தார்.

அம்மா…! ஸ்வாமிகள் ஸ்நானம் பண்ணிவிட்டு பால் அருந்தியபின் வருவார், அதற்குள் பரிகாரத்தின் முதல் பகுதியை ஆரம்பிக்கலாம் என்றபடி ஏற்பாடுசெய்திருந்த இரண்டு ஹோமகுண்டத்தின் முன் எங்களை அமரசொல்லி, எதிரேஅமர்ந்தார். குத்துவிளக்கு ஏற்றிவிட்டு சூடம் ஏற்றி சாமி கும்பிட்ட பின் அந்தசூடத்தை குண்டத்தின் விறகிற்கு அடியில் இட்டு தீ மூட்டினார். உடன் சத்தமாய்ஸ்தோத்திரங்களை சொல்லியபடி எங்களை ஒவ்வொறு முறையும்நவதானியங்களையும் பால் நெய் போன்றவற்றையும் ஹோமத்தில் பக்தியோடுபோட சொன்னார். அதே சமயம் ஸ்லோகத்தை சொல்லியபடியே மஞ்சள்கையிற்றால் தேங்காயை சுற்றி கட்டினார். அதேபோல் வெற்றிளை பழம் எனகட்டிவிட்டு எங்கள் வலது கைகளை நீட்டசொல்லி கட்டிவிட, அப்போது அவர்கை நடுங்குவதுபோல் உணர, பாவம் முதன் முதலாய் பூஜை செய்கிறார் போலும்என நினைத்தேன்.

ஸ்லோகத்தை சொல்லியபடி தேங்காய்களை உடைத்து, அதன் நீரை சிறியஇரண்டு வெண்கல கிண்ணத்தில் விட்டு எங்களிடம் கொடுத்து, அதில் இதுவரைஹோமத்தில் விட்டுகொண்டிருந்த பாலை கொஞ்சம் கலக்க சொல்லி சைகைசெய்தார். கலந்ததும் கையால் ஹோமத்தை மூன்றுமுறை சுற்றிவிட்டு அதைகுடிக்க சொன்னார். அதேபோல் மூன்றுமுறை செய்து குடிக்க வைத்தார்.

அவர் வாயோ மந்திரங்களை நிறுத்தாமல் சொல்லிகொண்டிருக்க, பக்கத்திலிருந்த விறகு தூளை எடுத்து ஓரு தட்டிலிட்டு அதனோடு நெய்யையும்சந்தனத்தையும் சேர்த்து பிணைந்து எங்களிடம் கொடுத்து கொஞ்சம் கொஞ்சமாகஹோமத்தில் போட வைத்தார். இப்போது புகை குபு குபுவென கிளம்பி வர அதில்சாம்பிராணியையும் போட்டார். சிறிது நேரத்தில் புகை அடர்ந்து சூழ்ந்துகொள்ளதலை சுற்றுவதுபோல் இருந்தது.
ஏன் இப்படி புகையை கிளப்புகிறார்…! என ஒருபக்கம் எரிச்சலாக இருந்தாலும் சரிபொருத்துதானே ஆகவேண்டும் என நினைத்தேன்.

பொதுவாக தலைசுற்றல் வந்தால் மிகவும் கஷ்டமாக இருக்கும் ஆனால்இதுவோ இனம்புரியாத சந்தோஷத்தை கொடுத்தது. இன்னும் கொஞ்சம் வந்தால்நன்றாக இருக்கும் போல் இருந்தது. சற்று நேரம் கழித்து மாஇலை கட்டிய பால்சொம்புகளை கையில் எடுத்து, கையை நீட்டசொல்லி கொஞ்சமாக ஊற்றிஹோமத்தை சுற்றி தௌ¤க்கவைத்தார் பின் அடுத்த முறை ஊற்றி குடிக்கசொன்னார். இதேபோல் மூன்று முறை செய்தபடியே மந்திரங்களை விடாமல்சொல்லிகொண்டிருந்தார்..

நேரம் ஆக ஆக தலைசுற்றல் மிகுந்த மகிழ்ச்சியை கொடுத்தது, மனம் மிகவும்இலகுவாகி பஞ்சுபோல் மாறியதாய் உணர்வு வந்தது. உலகமே ஒரு சந்தோஷசொர்க்கம் போல் தோன்றியது. எங்களின் கஷ்டங்களை போக்க பாடுபடும்இவர்களுக்கு கோடான கோடி நன்றி சொல்லவேண்டும் போல் இருந்தது. சிறிதுநேரம் கழித்து மந்திரம் சொல்வதை நிறுத்தியவர்

அம்மா ..இப்போது ஸ்நானம் செய்துவிட்டு அம்பாளின் துணியைமட்டும் உடலில்கட்டிகொண்டு உள்ளே ஸ்வாமிகளிடம் போகவேண்டும் என்றார்.

உடன் எழமுயன்றபோது மிகவும் தடுமாற்றமாக இருக்க,
அம்மா …! எழுந்திருங்கள் என்றார்.

சற்று திக்கியபடிதலை சுற்றுவது போல் இருக்கிறது …! என்றாள் கீர்த்தனா

உலகாளும் அம்மையே…! தாயே …! உன் கருணையே கருணை….! என்றவாருஎங்கள் காலில் விழுந்து வணங்கியவன்

அம்மா…! உங்கள் உடலில் வந்திறங்க உலகாளும் அம்மைமனமிரங்கியிருக்கிறாள் அதுதான் இந்த மாற்றம்……அவள் வரும் இடமெல்லாம்மகிழ்ச்சி தாண்டவமாடும்….! என்றான்

ஆஹாஎன்ன உளருகிறார் இவர்…! அம்மன் எங்களுக்குள் வருகிறாளா…? ஒருவேளை அப்படியும் கூட இருக்குமோ….! என குழம்பினேன்.

உடன் அருகே வந்து தடுமாறிய எனக்கு கை கொடுத்து உதவினார். பக்கத்தில்கீர்த்தனா என்னைவிட அதிகமாய் தடுமாற அவளை இரண்டு கைகளாலும்பிடித்து தூக்கிவிட்டார். பின்வாருங்கள்… ! ஸ்நானம் செய்யும் இடத்திற்குபோகலாம் …! என வெளியே அழைத்துபோக சற்று அதிகமாய் தடுமாறியகீர்த்தனாவின் கக்கத்திற்குள் கையை நுழைத்து நன்றாக தாங்கிகொண்டுமற்றொரு கையால் என் கையையும் லேசாய் பிடித்தவாரு சென்றார்.

உடல் ஆகாயத்தில் மிதப்பதுபோல் சந்தோஷமாய் இருந்தது. இதுபோன்றஉணர்வை நான் இதுவரை உணர்ந்ததில்லை, ஒருவேளை இவர் கூறுவதுஉண்மையாகதான் இருக்குமோ ..! என்ற எண்ணம் மனதில் அடிக்கடிவந்துபோனது.

குடிலுக்கு வெளியே இருந்த புல்வெளி தோட்டத்திற்குள் கூட்டிபோக அங்கேசிறிய கிணறும் அதன் அருகில் உட்கார இரண்டு முக்காலிகளும் இருந்தன. அந்தஇடத்தில் விளக்குகள் எதுவும் இல்லாததால் மிக லேசான வெளிச்சமே இருக்க, முக்காலியில் எங்களை உட்கார வைத்துவிட்டு

இருங்கள் ..அம்மா ..! நான் பூஜைபொருட்களை எடுத்துவருகிறேன் என உள்ளேசென்றார்.

இங்கேயும் பூஜையா…! என நினைத்தேன்.

பூஜை பொருட்களோடு இரண்டு தட்டுகளில் மஞ்சள் நிற துணிகளையும்கொண்டுவந்தார். மீண்டும் சூடம் ஏற்றி எங்கள் முகத்தின் முன் சில முறை சுற்றிகாலடியில் போட்டுவிட்டு, ஸ்லோகத்தை சத்தமாய் சொன்னபடி தட்டிலிருந்தசில மாவு உருண்டைகளை எங்கள் தலையை பல முறை சுற்றி எரிந்தார்.பின்கிணற்றிலிருந்து தண்ணீரை இரைத்து இரைத்து தன் தலையில்ஊற்றிகொண்டவர், கொண்டுவந்த துணி தட்டை ஒருமுறை வணங்கிஅதிலிருந்த ஒரு வேட்டியை எடுத்துகொண்டு நான்கடி தள்ளிபோய் திரும்பிநின்றபடி உடை மாற்றினார். ஈர வேட்டியை முதலில் உறுவி விட்டு பின்புதியதை எடுத்து கட்ட அந்த சில வினாடி முழு அம்மணமாய் நிற்க, அவரின்சிவந்த புட்டங்களும் தொடைகளும் இருட்டிலும் தௌ¤வாய் தெறிந்தது.

அதை கண்டதுமே மகிழ்ச்சியில் மிதந்துகொண்டிருந்த மனதிற்குள் உணர்ச்சிபரவியது. வேட்டியை முன்போல், காலை சுற்றி ஒருபகுதியை காலுக்குநடுவேவிட்டு பின்னால் இடுப்பில் செறுகியதும், வாலியில் தண்ணீரைஇரைத்துகொண்டு எங்களிடம் வந்தார். தலைமுடியை கொண்டைபோட சொல்ல, கையை பின்புறமாய் கொண்டுபோய் கூந்தளை சுருட்டி இறுக்க, கை வலுவின்றிதடுமாறியது, என்றாலும் கஷ்ட்டபட்டு போட்டுகொண்டேன். ஆனால் அதுவும்முடியாமல் கீர்த்தனா போராட, உடன் அருகே போய் கூந்தளை சுற்றி அழகாய்கொண்டை போட்டுவிட்டார்.

கொண்டு வந்த நீரை என் தலையில் ஊற்ற புகையில் வேர்த்துபோயிருந்தஉடலுக்கு இதமாய் இருந்தது.பின் இருவர் தலையிலும், மாறி மாறி வாலியில்நீரை இரைத்து ஊற்றிவிட்டு துணி தட்டுகளை எடுத்துவந்து எங்கள் முன் தனித்ததனியாக சற்று தள்ளிவைத்தார். இந்த ஈர துணிகள் முழுவதையும் கழட்டிவிட்டுபின் அந்த அம்பாளின் துணியை உடுத்திகொள்ளுங்கள், ஏனென்றால் தீட்டுதுணிமீது அம்பாள் துணி படகூடாது என்றவாறு, கையைபிடித்து இருவரையும்தூக்கிவிட்டார்.

அம்மா…! நீங்கள் உடை மாற்றுங்கள், நான் பூஜை தட்டுகளை உள்ளேவைத்துவிட்டு ஸ்வாமிகள் வந்துவிட்டாரா….? என பார்த்துவருகிறேன்என கூறிஉள்ளே போக,

அவர் மீண்டும் வருவதற்குள் உடை மாற்றவேண்டும் என்ற அவசரத்தோடுசேலையை கழட்ட, தோளில் இருந்த சேப்டி பின்னை கழட்டிவிட்டாலும்வயிற்றின் மேல் இருந்த பின்- வலுவிழந்த கைகளில் கழட்ட மிகவும் சிரமமாகஇருந்தது. ஒருவழியாய் சேலையை கழட்டிவிட்டு ஜாக்கெட்டை கழட்டினேன். ஆனால் ப்ராவின் கொக்கியை பின்புறமாய் கழட்ட முடியாமல் தவித்தேன். சீக்கிரத்தில் உடை மற்றவேண்டும் என்ற அவசரம், இன்னும் தடுமாற வைத்தது.
சற்று நேரத்திற்கு பின் அந்த சாமியார் திரும்பி வருவது தெறிய, கூச்சம் என்னைகவ்வ மறுபக்கம் திரும்பி நின்றேன்.

என்னம்மா…! சிரமமாயிருக்கிறதா….? நான் உதவி செய்கிறேன்…! என்றபடிபின்புறம் வர,

பரவாயில்லை ….நானே பார்த்துகொள்கிறேன்…! என்று நான் சொல்ல சொல்லப்ராவின் கொக்கியை பிடித்து கழட்டியது மட்டுமில்லாமல் உடன் தோளில்இருந்த கச்சையை இரண்டு கைகளாலும் பிடித்து முன்புறமாய் கைவழியேதள்ளிவிட்டார். ப்ரா கீழே விழ என் இரண்டு பெரிய வெள்ளை முயல் குட்டிகளும்கிண்ணென்று வெளியே வந்து நின்றன. கூச்சத்தில் என்ன செய்வது எனபுரியாமல் கைகளை மடித்து முலைகளை மறைக்க முயன்றேன். ஆனால்அவரோ உடன் அங்கிருந்து நகர்ந்து கீர்த்தனா பக்கம் போக, சற்றுநிம்மதியடைந்தேன்.

அம்மா…! நீங்கள் மிகவும்தான் சிரமப்படுகிறீர்கள் போலிருக்கு…? என்ற அவரின்கேள்வியை கேட்டதும்தான் அவளை கவனித்தேன். என்னை போல் திரும்பிநின்றவள், சேலையையே இன்னும் கழட்ட முடியாமல் பாதி கழட்டிய நிலையில்தடுமாறிகொண்டிருப்பதை கண்டேன். இவர் அருகே போனதும் கூச்சத்தில்தவித்தபடி வேண்டாம் ..! வேண்டாம் …! என்பதுபோல் ஏதோ திக்கியபடிசொன்னாள்.

அம்மா…! கூச்சபடாதீர்கள் நாங்கள் முற்றும் துறந்தவர்கள்…! இந்தஉணர்ச்சிக்கெல்லாம் அப்பாற்பட்டவர்கள் …! எங்களுக்கு ஆணும் பெண்ணும்ஒன்றுதான்…..! உங்கள் உடலில் இப்போது அம்பாள் குடியேற இருப்பதால் ..அந்தஅம்பாளாகவே நினைக்கிறோம்….! என சொல்லிகொண்டிருந்தார். மீண்டும்கீர்த்தனா கூச்சத்தில் ஏதோ சொல்வதுபோல் கேட்க,

அம்மா…! இந்த பரிகாரம் கடுமையானது என்றும், எந்த வகையில் என்பதுபற்றியும், இதற்கு அதிக மனோதிடம் வேண்டுமென்றும் ஸ்வாமிகள் உங்களிடம்தெரிவிக்கவில்லையா….? என்றவர்.
இப்போதும் ஒன்றுமில்லை…! உங்களுக்கு பிடிக்கவில்லை என்றால் உடன்கிளம்பி சென்றுவிடலாம்…! என சொன்னார். அதன்பின் கீர்த்தனா சற்றுஅமைதியானது போல் இருக்க இளஞ்சாமியார் அவளின் சேலையை கழட்டஉதவிகொண்டிருந்தார்.

சாமியரின் பதில் தௌ¤வாய் எனக்கும் கேட்டதால் கூச்சத்தை வலுகட்டாயமாய்அடக்கிவிட்டு தைறியமாய் என் பாவாடையையும் ஜட்டியையும் வலுவிழந்தகைகளால் கஷ்டபட்டு கழட்டி நிர்வாணமாய் கீழே தட்டிலிருந்த துணியைஎடுத்தேன். அது துண்டின் நீளமே 2 அடி இருக்க அகலம் மட்டும் அதிகமாய்இருந்தது
அதை மார்பில் சுற்றிகட்டியதும் கீழே பாதி தொடைவரைதான் இருக்க, துணிமெலிதாக இருப்பதுபோல் தோன்றியது.

பின் ஆவலோடு கீர்த்தனாவை கவனிக்க, அவளுக்கு பின்புறமாய் நின்றபடிஜாக்கெட்டை இப்போது உறுவிகொண்டிருந்தார். உறுவியதும் ப்ராவையும்கழட்ட, எனக்கு ஒரே சிலிர்பாய் இருக்க, ஆஹா…! எத்தனை பெரிய அதிஷ்டம்இந்த சாமியருக்கு ….யாரும் இதுவரை பார்க்காத முலை அழகை காணும்சந்தர்ப்பம்…!

எப்போதும் சேலையை தாண்டி கூறாய் துருத்திகொண்டிருக்கும் அவள்ஜாக்கெட்டிற்குள் முலைகள் எப்படியிருக்கும் என பல முறை எண்ணியதுண்டு. பெண்ணான எனக்கே அப்படி என்றால் இவருக்கு எப்படி இருக்கும் …! எனநினைத்துகொண்டிருக்கும் போதே ப்ராவை கழட்டி கீழே போட்டார். பின்புறமாய்அவர் நின்றதால் அவளின் அழகு உடல் முழுமையாய்தெரியவில்லையென்றாலும் சைடில் கொஞ்சம் தெரிய பொன்நிறமாய் தகதகவென இருட்டில் மின்னியது. அருகே சென்று நாமும் அந்த அழகைபார்க்கலாமா…? என்ற ஆவல் மனதில் எழ

அதேசமயம், அவளின் அசைவுகள், மிகுந்த கூச்சத்தில் தத்தளிப்பதுபோல்தோன்ற, சாமியாரை அனுப்பிவிட்டு நாம் உதவினால் என்ன..? என்ற எண்ணம்ஒடியது. ஆனால் புதிதாய் உடலில் தோன்றியிருந்த சந்தோஷமும், இனம்புரியாதஒரு இன்ப உணர்ச்சியும், அந்த காட்சியை பார்த்து பார்த்து மிகவும் ரசிக்க, உதவும்எண்ணம் அமுங்கிபோனது. இப்போது பாவாடையும் கீழேவிழ, ஜட்டியை இரண்டுபக்கமும் பிடித்து குனிந்து உருவ தொடங்கினார்.
அப்பா….! பளீரென அவளின் பின்புற உடல் வைரமாய் மின்ன, அருகே சென்றுபார்க்கும் ஆவல் மீண்டும் தலைதூக்கியது. ஆஹாஎன்ன இது ..! கழட்டும்போதுமுகத்தை உடலை ஒட்டி கொண்டுபோவதுபோல் தோன்றுகிறது…..! ஒருவேளைதன் உதடுகளால் தக தகவென மின்னும் புட்டத்தையும் தொடைகளையும் வருடிரசிக்கிறாரோ….? இல்லைஇருட்டில் எனக்கு அப்படி ப்ரம்மையாய்தெறிகிறதா…..? என குழம்பினேன்.

எது எப்படியோ..! தங்க சிற்பம்போல் அந்த உடல் இருட்டிலும் மின்ன, சிறியஇடையும், மலைகுன்றுகள் போல் புட்டங்களும் பட்டுபோன்ற தொடைகளும்என்னை திகைக்க வைத்தது. உண்மையிலேயே என்னைவிட பலமடங்கு அழகுதேவதைதான் என வியந்தேன். அழகை முழுமையாய் பார்க்கும் ஆவலில் மெல்லஅவர்களை நோக்கி செல்ல, இதற்குள் ஜட்டியை உருவி அவளை முழுநிர்வாணமாக்கிய வினாடியே டக்கென மஞ்சள் துணியை எடுத்து பின்புறமாய்நின்றபடியே கக்கத்தின் வழியே கட்ட முயன்றார்.

அவர்களை சற்று நெருங்கியதும் தான் கீர்த்தனா கூச்சத்தில் எவ்வளவு தூரம்நெளிந்து தவித்துகொண்டிருக்கிறாள் என்பதை புரிந்துகொண்டேன். என்னைபோலவே முலைகளை கைகளால் அவளும் கூச்சத்தில்மறைத்துகொண்டிருக்க, கைகளை மேலே தூக்கிவிட சாமியார் முயன்றார். நிலைமையை புரிந்துகொண்டு அவளும் கையே மேலே மெல்ல தூக்கிகொடுக்க, டக்கென மஞ்சள் துணியை மார்பின் நடுவே கட்டிவிட்டார். அதற்குள் நானும்அருகே வந்திருக்க, கையை தூக்கியபின் கட்டிவிட்ட, அந்த இடைவெளியில் ஒருசில வினாடி அவளின் முழு முலையும் தெரிந்தது.

அப்பா…..! பால்போல் வெள்ளை வெளேறென, மலைகுன்றுகள் போல் பெறியதாய்நிமிர்ந்து நிற்க, அதன் முனை சற்று சூம்பி நீளமாய், மொழு மொழுவெனகாம்பின்றி இருந்தது. திருமணத்தின் போது என்னுடையதும் இதுபோல்காம்பின்றி கூராய்தான் இருந்தது, ஆனால் இத்தனை அழகான வடிவத்தில் சற்றுசூம்பி இருக்கவில்லை.

வினாடியில் துணியை கட்டிமுடித்த சாமியார் உடன் வாருங்கள்அம்மா…! இப்படி சற்று உட்காருங்கள் …! என சொல்லி உட்காரவைக்க, இத்தனை அழகானதங்க சிற்பத்தை பார்த்து துளியும் தடுமாறாமல், தன் வேலையில் கண்ணும்கருத்துமாக இருக்கிறாரே….! உண்மையிலேயே இவர் கூறியதுபோல் மனிதஉணர்வுகளுக்கு அப்பாற்பட்டுதான் இருக்கிறாரோ…? என தோன்றியது. ஆம்நாம்தான், தவறாய் நினைத்துவிட்டோம்..? என வருத்தப்பட்டேன்.

இடுப்பில் வைத்திருந்த திருநீரை எடுத்து, எங்கள் நெற்றியில் பட்டையாய்தீட்டிவிட்டு, நிமிர்ந்த போது அவரின் இடுப்பு முகத்திற்கு மிக அருகே தெரிய, சுண்ணியின் உப்பல் தெரிகிறதா..என என்னையும் அறியாமல் பார்த்தேன். வேட்டிகட்டிய அந்த அமைப்பில் எதுவும் புலப்படவில்லை.

சே…! நாம்தான் மீண்டும் மீண்டும் தவறாய் நினைக்கிறோம்…! இவர்கள் முன்நிர்வாணமாய் நின்றாலும் தவறொன்றும் இல்லை என்ற எண்ணம் முதன்முதலாய் மனதில் தோன்றியது.

திருநீர் இட்டதும் எங்கள் முன் விழுந்து வணங்கி
உலகாளும் அம்மையே …! இவர்கள் உடலில் முழுமையாய் வந்திறங்கிதீயகிரகங்களின் சக்தியை அழிக்க வேண்டும்..தாயே…! என்றார்.

இருவரையும் முன் போலவே அழைத்துகொண்டு அவர் உள்ளே செல்ல, கால்கள்மேலும் வலுவிழந்ததுபோல் இருக்க, மனதிற்கும் உடலிற்கும் வந்த புதுசந்தோஷம் ஏறிகொண்டே போனது.
வெளியே வரும்போது இவரின் பிடியை சற்று விரும்பாதது போல் வந்தகீர்த்தனா, இப்போது சற்று இணக்கமாய் வருவது, அவளுக்கும் நம்பிக்கையைஅதிகமாக்கியிருக்குமோ…? என நினைத்தேன்.

குடிலின் உள்ளே செல்வதற்காக படிகளில் ஏற, வலுவின்றி கட்டிய துணி என்மார்பில் இருந்து நழுவியது. தட்டு தடுமாறி துணியை மட்டும் எப்படியோ பிடிக்க, கிண்ணென்ற வெள்ளை முலைகளின் நீட்டிய காம்போடு அம்மணமாய்நின்றேன்.

No comments:

Post a Comment

Followers